Het wordt warmer en daarmee worden ook parasieten actief die schadelijk kunnen zijn voor mens en dier…. De Teek.
Een teek is een kleine parasiet dat leeft door het bloed van zoogdieren en vogels op te zuigen. Teken krijgen de Borrelia burgdorferi bacterie zelf door het bloed van besmette dieren opzuigen. Teken vindt je in bossen, duinen en velden. Je vindt ze in lage struiken, bomen en planten en op vochtige plaatsen. Ook in de stedelijke gebieden zitten teken. Teken wachten tot er een mens of dier voorbij komt en laten zich dan vallen. Een beet van een teek is pijnloos. De grootte van een teek varieert van nauwelijks zichtbaar tot ongeveer een millimeter.

---- Raadpleeg altijd een arts indien u gebeten bent door een teek!----

---- Dit onderwerp mag niet gezien worden als een handleiding ----

Als door een teek kunt u ook besmet raken met de Borrelia burgdorferi bacterie. Als u door een teek bent gebeten is de kans aanwezig dat u de ziekte van Lyme krijgt.

Wat is de ziekte van Lyme?
Als de Borrelia burgdorferi bacterie via de tekenbeet in uw lichaam terechtkomt, kan dit leiden tot lichte of ernstige klachten. Veelal is het eerste verschijnsel een rode ring op de huid rond de tekenbeet, maar niet bij iedereen is een dergelijke ring zichtbaar. De ziekte veroorzaakt verder verschijnselen die ook bij heel veel andere ziekten voorkomen, zoals vermoeidheid. Daardoor is de ziekte van Lyme niet eenvoudig herkenbaar. De ziekte van Lyme komt in ons land vaak voor.

Wat zijn de symptomen van de ziekte van Lyme?
Het is niet eenvoudig om de ziekte van Lyme te herkennen. Er treden onduidelijke verschijnselen op die komen en gaan. Er wordt vaak gedacht dat het gaat om griep of een verkoudheid.

De ziekte van Lyme heeft meerdere fasen.
1e fase
Het komt regelmatig voor dat mensen hun tekenbeet niet hebben opgemerkt en dat de roodheid van de huid het eerste verschijnsel is. Terwijl de kring steeds groter wordt, verdwijnt in het midden ervan de verkleuring. Bij mensen met een donkere huid is dit beeld veel minder herkenbaar en lijkt het meer op een blauwe plek.

2e fase
De roodheid van de huid ontstaat binnen ruim een maand na de beet en kan gepaard gaan met de volgende klachten:
•    Het zich niet lekker voelen
•    Kinderen krijgen soms een rode verdikking op hun oorschelp
•    Hoofdpijn
•    Continue vermoeidheid
•    Spierpijn

Na verloop van tijd zal de rode plek geheel verdwijnen. Toch kan de ziekte van Lyme zich dan nog verder door het lichaam verspreiden en de beschreven klachten kunnen verergeren. Bovendien kan het soms weken tot maanden (soms jaren) duren voordat zicht klachten voordoen aan vrijwel alle orgaansystemen.
Meestal zijn dit problemen in het zenuwstelsel (neurologische verschijnselen), hartklachten, problemen met het zicht (bijvoorbeeld dubbelzien) en gewrichtsklachten.
Voornamelijk de gewrichtsklachten en de neurologische verschijnselen kunnen chronisch worden.
Sommige mensen blijven kampen met vermoeidheid, geheugen- en concentratiestoornissen.

3e fase
Het meest opvallende verschijnsel in de 3e fase is de paarse kleur van de huid, vaak te zien op armen en benen. De huid is op die paarsrode plekken (tijdelijk) gezwollen en warm. De paarse kleur gaat niet meer weg. Verder kunnen er problemen zijn met gewrichten of zenuwstelsel. Bijvoorbeeld gewrichtspijn, vermoeidheid, duizeligheid, zomaar omvallen, geheugenverlies, moeite met praten of schrijven, verdwalen of slaapproblemen. Deze klachten kunnen blijvend zijn. De ziekte van Lyme is dan chronisch

Behandeling
Tegen de ziekte van Lyme krijgt u antibiotica. Hoe eerder de behandeling begint, hoe groter de kans dat u geen klachten aan de ziekte overhoudt. Mensen die in de eerste fase van de ziekte antibiotica krijgen, worden bijna altijd helemaal beter.

Ook in de tweede fase zijn de klachten meestal te behandelen. Maar bij sommige mensen duurt het dan nog een hele tijd voordat de pijn uit de gewrichten weg is. Dat komt omdat de ontsteking in de gewrichten niet meteen verdwijnt als de bacterie dood is.

Behandeling in de derde fase is lastiger. Een aantal mensen uit deze groep houdt blijvende klachten aan Lyme over: de paarsrode huiduitslag, gewrichtsontstekingen, pijn en vermoeidheid.

Omdat de kans op een infectie met Lyme erg klein is, heeft het geen zin om na elke tekenbeet antibiotica te nemen.

Opmerking: Raadpleeg altijd een arts indien u gebeten bent door een teek.

Teekbestrijding
De beste bestrijding van teken is het voorkomen dat teken op mens en dier komen. Mensen kunnen zich beschermen met kleding, dieren kunnen beschermd worden met bestrijdingsmiddelen. Permethrin heeft een repellent (afwerend) effect en is een zeer effectief tekendodend middel. Permethrin is niet geschikt voor gebruik bij katten. Katten missen het leverenzym om pyrethroïden efficiënt af te kunnen breken waardoor vergiftigingen kunnen ontstaan. Diergeneesmiddelen met permethrin (bijv Exil Tick Off knijpampullen en Exil Tick Off combispray) zijn geregistreerd voor gebruik bij de hond.

Een teek verwijderen
Men kan een teek het best zo snel mogelijk verwijderen. Het is van belang dat de teek bij het verwijderen niet wordt beschadigd: dat houdt in, niet aan de teek trekken of draaien, en de teek mag niet worden geplet, samengeknepen of doorboord, want daardoor kan het gebeuren dat de teek zijn maaginhoud leegt in het lichaam van z'n gastheer, waardoor het besmettingsgevaar vele malen groter wordt. Het is niet aan te raden de teek met alcohol of olie te behandelen, omdat dan de kans bestaat dat de teek z'n maaginhoud uitspuugt in het bloed van de gastheer, en daarmee juist een mogelijke besmetting overbrengt. De teek dient zo dicht mogelijk bij de huid vastgeklemd te worden en verwijderd. Daarna moet de huid ontsmet worden met alcohol.

Tekenpincet
Teken zijn soms erg klein (soms maar 1 mm). Het is dan lastig om zonder in de teek te knijpen deze te verwijderen. Een teek kan goed worden verwijderd met behulp van een speciale tekenpincet. Dit is een pincet met vrij brede, platte bek, die zich automatisch sluit. De pincet moet van voren om de kop van de teek gezet worden tot vrijwel in de huid van het slachtoffer. De pincet knijpt zichzelf vast, de teek kan dan voorzichtig uit de huid gedraaid worden (niet hard trekken).

Tekenlepel
Er is een speciale lepel om teken te verwijderen zonder dat deze worden samengeknepen of platgedrukt. De lepel moet met het brede deel van de V-inkeping op de huid geplaatst worden, zo dicht mogelijk bij de teek. Met een lichte druk op de huid wordt de lepel richting de teek bewogen zodat het smalle deel van de inkeping de teek omsluit. Een gelijkmatige voorwaartse schuifbeweging verwijdert de teek/ [6]. Door de vorm van de tekenlepel kan men een teek ook makkelijk zelf verwijderen uit moeilijk bereikbare plaatsen zoals de lies en knieholte. Het is niet de bedoeling te wrikken of draaien, alleen voorwaarts schuiven. Met de lepel kunnen zowel larven van 1 millimeter als nimfen en grote teken worden verwijderd inclusief het monddeel. Door de speciale vorm (bolvorm) is er weinig raakvlak met de huid zodat de lepel makkelijk over de huid schuift en waardoor een teek na verwijdering wordt opgevangen in de lepel en niet wegrolt.

Bevriezen
Een andere methode is bevriezing van de teek. Met een apparaatje wordt een koude vloeistof op de teek gespoten, waardoor deze bevriest en gemakkelijk verwijderd kan worden. Dit is een goede methode, door de bevriezing kan de teek zijn maag inhoud niet lozen in het lichaam van de gastheer. Hierdoor wordt besmetting met Lyme vermeden.

Opmerking: de verwijderingsmethodes hier omschreven dienen ter illustratie en alleen uitgevoerd te worden indien men weet waarmee men bezig is.

---- Raadpleeg altijd een arts indien u gebeten bent door een teek! ----

---- Dit onderwerp mag niet gezien worden als een handleiding ----

Bron: Delen van de text Wikipedia, foto's Wikipedia.