Het is de week van de zee.
Mooi initiatief dacht ik direct, maar helaas houd de week van de zee o.a. in dat mensen worden opgeroepen om vis te eten, goede vis wel te verstaan. Stichting de Noordzee verteld ons dat we prima een aantal soorten vis kunnen eten omdat deze vissen duurzaam zijn gevangen. Maar wat is duurzaam eigenlijk? Volgens deze stichting is duurzaam dat vissoorten die de afgelopen jaren zijn overbevist (zo zie ik het) maar even niet gegeten moeten worden, maar andere vissoorten, die nu weer overbevist gaan worden lijkt mij dan. Waar is het bewijs dat deze vorm van vissen goed is? Is het niet het verplaatsen van een "probleem"?

Ik snap best dat als je een bepaalde soort vis niet vangt er meer van deze vissen zullen komen. Maar hoe past dit in het geheel? Kan je zeggen dat als je bijvoorbeeld 3 soorten niet meer vangt je het systeem in de zee niet in gevaar brengt? Ik heb geen idee. Ik zou graag een document lezen waarin onomstotelijk wordt aangetoond dat, zoals de stichting dit schrijft “het duurzaam vangen van vis” de manier is om het ecosysteem in de zee in balans te houden.
Kleinschalige vangst (zeer kleinschalig) geeft het leven in de zee de mogelijkheden, een kans, om zicht te ontwikkelen en om het ecosysteem stabiel te maken en te houden. Vele grote kotters met grote netten verstoren het evenwicht denk ik.
Nee, doe mij maar geen vis. Voor mij is een week van de zee iets anders. Voor mij is een week van de zee een week van niet vissen en geen vis eten, maar de boel eens de boel laten. Voor mij bestaat er geen duurzame gevangen vis, alleen duurzame ongevangen vis. Mijn voorstel zou zijn om al die energie die nu wordt aangewend om vis te vangen, het ecosysteem “te balanceren” door het vangen van andere soorten vis en alle initiatieven om de vis aan de man te brengen te gebruiken voor het ontwikkelen van alternatieve voeding. Veel beter voor de zee en ik denk ook veel beter voor ons.

Auteur: B. Bakman
Columnist voor Vegetarisme.nl